Dag 13: Van Vang Vieng naar de hoofdstad van Laos: Vientiane

Rit naar de hoofdstad van Laos: Vientiane.

Indien men aan honderd mensen zou vragen: wat is de hoofdstad van Laos? Vermoedelijk zullen velen het antwoord schuldig blijven. Zo ook bij mij. Maar daar komt vandaag verandering in. Het is de kleinste hoofdstad van Azië. Vanaf  Vang Vieng hebben we terug de beschikking over de autobus met 12 zitplaatsen. 

Autobus met 12 zitplaatsen. 

We vertrekken om 08:45 uur voor een rit van 130 km. Van Vang Vieng naar Vientiane is de eerste degelijke weg die we in Laos onder de wielen krijgen. Een snelweg voorwaar. Geen verkeer, geen vrachtwagens, maar wel péage. De route loopt door de vruchtbare riviervlakte van de Mekong. Vientiane geeft wel de indruk van een grotere stad in Laos te zijn en te worden. Hoe men aan die elektriciteit warboel nog stroom door krijgt?

Warboel van electrische kabels.

Vientiane. 

Het is 10:45 uur geworden en we zijn in de hoofdstad van Laos. Vientiane telt ongeveer 400.000 inwoners, en is in een bocht van de brede Mekong gelegen. Vlakbij heeft men de grens met Thailand. Vientiane zou ook de rustigste hoofdstad van Azië zijn.

Eindelijk, de landkaart.

Onze Belgische reisbegeleider Vincent, heeft hier een landkaart van Laos gekocht. Op dag 13, en de rondreis was bijna gedaan. Van voorbereiding gesproken.

Wat Sisaket.

We beginnen het bezoek aan de oudste 'wat' in Vientiane die aan de verwoestingen door de Siamezen bespaard bleef toen die de overige tempels in brand staken. De tempel werd in 1818 gebouwd en op deze plaats zwoer de Laotiaanse adel trouw aan de koning. 

Wat Sisaket, het oudste behouden gebleven heiligdom van de hoofdstad in Vientiane.

De kloostergang, overdekte galerij, rondom de centrale sim.

Vele duizenden (2000) boeddha beeldjes in symmetrische nisjes, uitkijkend op de sim. 

Sommige bronnen vermelden 10.136 kleine Boeddhabeelden en nog 120 grotere beelden. Vele Boeddhabeelden in de nissen lijken aan lepra te lijden. Hun neuzen zijn weggevreten en bij sommige rusten op de schoot geen handen meer, maar stompjes. 

De Siamezen die de tempel spaarden tijdens hun plundering lijken alsnog een leger van schimmels te hebben gestuurd om hun werk af te maken. Waarschijnlijk zijn sommige hoofden ook gehavend omdat de plunderaars de  edelstenen die in de oogkassen zaten hebben losgepeuterd. De eerbied voor de religieuze symbolen is vaak afwezig als er iets kostbaars te stelen valt.

Deze tempel was de uitdrukking van de nationale trots van de Laotianen. In de sim en in de wandelgalerij staan ruim 2000 Boeddhabeelden in symmetrische nisjes uitkijkend op de sim. Het volksgeloof schrijft de beschermende kracht toe, die de tempel voor verwoesting door de Siamezen behoedde.

Koninklijke Wat Ho Pra Keo.

Deze  beroemde Smaragdgroen Boeddha of Pha Keo is een museum van nationale kunstschatten.  In de pagode prijkt de grootste collectie stenen, bronzen en houten Boeddhabeelden van het land. De tempel dateert oorspronkelijk uit 1565. In 1779 verwoestten de troepen van de Siamese heerser Rama I de houten tempel en namen het Boeddhabeeld mee. Tegenwoordig staat dit nauwelijks 75 cm hoge beeld van groene jade als nationaal reliek van de Thaise boeddhisten op een gouden altaar in de koningstempel Wat Phra Kaeo in Bangkok.

Lunch.

Een mens moet ook nog eten. We worden naar één van de mooiere restaurants gebracht. Ik vermoed dat men in Laos de indruk heeft dat de westerlingen ondervoede mensen zijn. Het is een tsunami van enorme schotels. Vele malen te veel aan schotels!

Tsunami aan schotels.

That Luang-stoepa.

Dit belangrijke religieuze monument, waarvan de naam 'De Grote Stoepa' betekent, is ook het symbool van de Laotiaanse natie. De afbeelding staat op de munten en op het nationale wapen. De belangrijkste stoepa is 45 meter hoog. Dit heiligdom is sinds mensengeheugenis een van de belangrijkste bedevaartplaatsen van het land.

Het belangrijkste religieuze monument is het symbool van de Laotiaanse natie.

De afbeelding staat op de munten en het nationale wapen.

De belangrijkste stoepa is 45 m hoog.

Het imposante 'That Luang Stoepa' is het boeddhistische centrum en het nationale heiligdom.

Patuxay-monument.

De blikvanger aan het einde van de Avenue Lane Xang is de Patuxay. Deze naar het Parijse voorbeeld geïmiteerde triomfboog is versierd met olifantenkoppen en torentjes. Patuxay heette oorspronkelijk 'Monument voor de Doden' en was bedoeld als eerbetoon  aan alle gevallenen. Na de machtsovername  door de communisten, werd de naam veranderd tot  'Overwinningspoort'. 

Patuxay-monument.

Het architectonisch gedrocht is waarschijnlijk een poging om westerse en oosterse bouwstijlen met elkaar te verzoenen. Het is gemaakt van beton dat volgens de geruchten door de Amerikanen voor de bouw van een nieuwe luchthaven zou bedoeld zijn. Nu is het naar communistische stijl een monument voor de helden van de revolutie omgedoopt. De bouw is een mix van Franse, Laotiaanse en Indische invloeden. Spottend wordt het ook de 'verticale startbaan' genoemd door Laotianen.

Route van Vang Vieng naar Vientiane.

Accommodatie.

We logeren voor 1 nacht in het Green Park Boutique Hotel. Volgens de Trotter reisgids krijgt dit hotel de quotering 'Heel luxueus'. We hebben ook enkele uren vrij. Hiervan nemen we gebruik om in het zwembad te plonsen.

Ingang van het luxueuze hotel in Vientiane.

Om 18:30 uur is er nog een bezoek aan de avondmarkt van Vientiane voorzien. Daarna het avonddiner. Om 21:00 uur kunnen we onze koffers klaar maken voor vertrek. Morgenochtend hebben we een binnenlandse vlucht naar Zuid-Laos. De vlucht is voorzien om 07:30 uur. Dus vertrek uit het hotel met een ontbijt box om 05:30 uur. Hiermede is de rondrit door Noord-Laos afgesloten.

Dag 12: Vang Vieng.

Er was eens ... Vang Vieng.

Vang Vieng ligt aan de rivier Nam Song, die een prachtig landschap vol krijtrotsen doorkruist. Deze betoverende omgeving  is een soort  mini 'Ha-Long bay'. Aan weerskanten van de rivier staan vreemd afgesleten, niet al te hoge bergen die pal uit het landschap lijken op te rijzen. De inwerking van water op kalksteen leidt tot vreemde vormen van erosie, heuvels met indrukwekkende vormen, vaak uitgehold door druipsteengrotten. In deze prachtige, bijna droom-locatie worden we door de ellendige gsm-wekker uit onze dromen gewekt om 07:00 uur.

Riverside Boutique Resort Hotel in Vang Vieng

Het zwembad van het hotel.

Het hotel is aan de rivier gelegen in een betoverende omgeving.

Zoals steeds, wolkeloze lucht, windstil en een aangename +20°C. Ik vraag me af of men hier weet dat er wind bestaat, dat er wolken bestaan en dat het weder soms koud kan zijn. In het prachtig hotel een eerste klas ontbijt, fruit met o.a. passievruchten en ander lekker exotisch fruit. Ongelooflijk vriendelijke bediening in stijl. De afspraak is verzameling om 09:00 uur.

Grot Tham Poukham

De immer populaire mountainbike is fantastisch om het landschap te verkennen. In ons pakket zit er een fietstocht inbegrepen. We huren mountainbikes en fietsen de bergen in over een gravelparcours naar de grotten, niet ver buiten het stadje. De niet-fietsers worden met het autobusje naar de bestemming gebracht.

Met een pygmeeënfiets.

We fietsen tot de Tham Poukham grotten, één van de vele grottenstelsels die in de keten van karstformaties van de streek terug te vinden zijn. We laten onze fietsen achter bij een hek, steken de rivier over, en beginnen een lange stenen trap te bestijgen: 120 meter hoogteverschil.

Moeilijke stenen trap, 120 m hoogteverschil.

Naarmate we hoger komen wordt het uitzicht over het landschap grootser. Maar we kunnen niet als jonge veulens naar de top hollen, omdat de hitte, en vooral de leeftijd, ons dwingt de energie te doseren. Hijgen en zweten moet je niet meer doen dan nodig in dit klimaat. De warmte moet je leren verdragen, niet uitdagen. 

Met behulpzame gidsen lukt het wel.

Bovengekomen gaan er een 8-tal de grot verkennen. Uitgerust zoals echte grotontdekkers, met een lamp op het hoofd dringen we het grottencomplex binnen. In de eerste grot is een hoog vereerd bronzen beeld te zien van een rustende Boeddha. Daarna volgen andere, concertzaalgrote druipsteengrotten, vertakkende gangen en reusachtige stalactieten en stalagmieten. Ik probeer me in te denken hoe de bevolking van Vieng Vang zich voelde toen ze zich dagenlang hebben schuilgehouden in deze grot, om de woede van de plunderende Chinezen te ontlopen. Misschien ook tijdens de Vietnamoorlog, wie weet wat hier allemaal gebeurt is. Hoe zouden prehistorische mensen hier geleefd hebben, hoe hun slaap begeleid werd door het druppen van water, dat in een eindeloos staccato van de plafonds omlaag viel.

BBQ ergens aan de Blue Lagoon 3.

Na deze expeditie fietsen we verder tot aan de 'Blue lagoon 3'. Hier wordt door de begeleiding uit Vang Vieng een barbecue (vlees en wat groenten op een stok) klaar gemaakt.

Op een krakkemikkige pygmeeënfiets over de gravelweg.

Het klinkt zo onschuldig en aangenaam, maar fietsen in Laos is nooit zonder hindernissen. In de eerste plaats zijn de rijwielen gegarandeerd te klein, want Westerlingen zijn langer dan Laotianen. Ook al laat je de zadels in hoogte verstellen, het komt er toch op neer dat je knieën je kin raken als je fietst. In de tweede plaats onderschat je als westerling steevast de effecten van de warmte en ook het stof.

BBQ wordt klaar gemaakt. 

De terugtocht naar Vang Vieng gebeurt gezamenlijk met een grote tuk-tuk, beter gezegd camionette.

Met dze camionette terug naar het hotel.

Zwembad.

We hebben even een rustpauze tussen 15 en 16 uur. Daarvan gebruik makend, verfrissen we ons in het zwembad.

In het zwembad van het hotel te Vang Vieng.

In het zwembad van het hotel te Vang Vieng.

Boottocht op de Nam Song.

In de late namiddag, vanaf 16:00 uur, maken we een onvergetelijke boottocht op de Nam Song rivier die zich een weg zoekt tussen de indrukwekkende rotsformaties. Per long-tail boot: 2 personen plus de stuurman.

Met een soort snelle long-tail bootje op de Nam Song rivier.

Boottocht op de Nam Song rivier.

Accommodatie.

We logeren voor de 2de nacht in het schitterende Riverside Boutique Resort Hotel.

Riverside Boutique Resort Hotel.

Vang Vieng is een droom locatie. Sedert Laos de grenzen opengezet heeft naar het toerisme, wordt dit door de buitenlandse tour operators steevast op hun bestemming gezet. Het is ook te merken aan de vele nieuwbouwhotels die uit de grond rijzen. Het wordt zonder twijfel een topbestemming, die het nu al is. Samen met goede kwaliteitshotels zal dit de toeristen verwennen. Het doet me denken aan Ha Long Bay in Vietnam, dat ook zulke prachtige natuur bezit.

Dag 11: Van Phonsavan (Vallei der kruiken) naar Vang Vieng

Bergrit van Phonsavan naar Vang Vieng.

Na het ontbijt vertrekken we richting het midden van Noord-Laos. Het zal een rit van 240  km worden. Opnieuw door de bergen. Ten vroegste kunnen we ontbijten om 07:00 uur. Om 07:45 verlaten we het hotel te Phonsavan, en de 'Plain of Jars'. We rijden terug dezelfde route van 2 dagen geleden tot in Phou Khoum. De eerste 35 km is de weg nog in normale toestand. Maar de volgende 100 km is het een erbarmelijke baan. Een eerste stop in Nam Chat om 09:35 na 77 km. De omgeving is wel schitterend.

Stop te Nam Chan. Het wegdek, hier nog zonder kuil.

Phou Khoun.

In het op 1350 meter hoogte gelegen Phou Khoun bereiken we een verkeersknooppunt waar men o.a. de weg naar Luang Prabang tegen komt. Nu zijn we terug aan het 'rond punt' van 2 dagen geleden. Het is 11:50 geworden en hebben in 4 uur tijd 127 km afgelegd, hetgeen heel behoorlijk is.

De lunch in dezelfde locatie maar dit keer een ander restaurant. Nu één waar geen hond in de keuken helpt.(toch niet opgemerkt)

Aan de splitsing naar Phonsavan en Vang Vieng.

Restaurant te Phou Khoun.

Hier komt men op National Road 13 en krijgt men de 200 mooiste kilometers van Laos. National Road 13 slingert zich naar boven door de bergen. Op de bergweg die tot ruim 1500 meter hoogte stijgt, heeft men uitzicht over beboste, voor houthakkers onbereikbare bergtoppen Maar ook over kaalgeslagen heuvels die de sporen dragen van vele jaren brandakkerbouw. De weg wordt geflankeerd door dorpen van de Hmong, die zijn gevestigd in gebieden die op ruim 1000 m hoogte liggen. 

De mooiste bergweg van Laos, maar in o zo erbarmelijke toestand. Waarschijnlijk werd er sedert de Fransen hier vertrokken zijn, geen onderhoud aan de wegen meer gebeurt. Ik dacht dat Madagascar het slechtste was, maar dit hier is nog erger. 

Pha Thao

In het dorpje Pha Thao wonen Hmong die eind de jaren  1970 voor de gevechten tussen rebellen en Pathet Lao troepen naar Thailand vluchtten en pas medio jaren 1990 door de Laotiaanse regering in het kader van een terugkeerprogramma hier werden gevestigd.

Hmong dorp, weinig beleving.

Rustige dorpjes.

Kasi.

We rijden door Kasi dat omgeven is door rijstvelden. Verder duiken aan de horizon machtige rots massieven op, die er van een afstand uitzien als middeleeuwse kastelen. De baan loopt door landschappen van een sublieme schoonheid. De weg National Road 13 klimt in ontelbare bochten door het berglandschap.

Tussen Phou Khoun en Vang Vieng.

Vang Vieng

Na 240 km komen we om 18:45 uur toe in Vang Vieng, gelegen aan de oevers van de Nam Song en omgeven door majestueuze kalkstenen bergen. Het is een trekpleister voor bezoekers aan Laos vooral vanaf de tijd dat Laos zijn poorten voor westerlingen opende.

Logies.

Ons hotel in Vang Vieng is gelegen op een schilderachtige plaats bij kalkrotsen. We logeren 2 nachten in een verbluffende omgeving in het Hotel Riverside Boutiique Resort, gelegen aan de rivier.

Route dag 11 van Phonsavan naar Vang Vieng - 240 km.

Hotel Riverside Boutique Resort in Vang Vieng.

Over 240 km hebben we 11 - 1 uur lunch = 10 uur gereden. Een marteling voor ons en de wagens. Het wegdek is in abdominale toestand. Oh ironie, en dan merkten we op een bepaald moment een TGV trein voorbijrazen.

Toestand van het wegdek in Laos.

Wegdek over 200 km van de 240 km

Vanavond namen we afscheid van onze uitstekende Laotiaanse gids Sangvien, en onze chauffeur. Zij hebben nog een nachtrit naar Luang Prabang voor de boeg terug over dezelfde afgrijselijke baan.

Route van Phonsavan, via Phou Khoun naar Vang Vieng, 241,5 km.